Leczenie
Mimo bardzo złożonej i dotąd niecałkowicie wyjaśnionej etiopatogenezy osiąga się pomyślne wyniki leczenia przez zmniejszenie nadmiernej hormonalnej czynności tarczycy. Temu celowi służą leki tzw. tyreostatyczne, t j. hamujące wytwarzanie hormonów w samym gruczole tarczowym; podobne działanie wywierają lecznicze dawki I. W wielu przypadkach uciekamy się jednak do częściowej resekcji nadczynnego miąższu tarczycy (thyreoidectomia partialis, subtotalis). Etiopatogeneza. W 1956 r. Adams i Purves wykryli czynnik długotrwale pobudzający tarczycę, zupełnie odmienny od TSH. Nazwano go LATS (long acting thyroid stimulatoi). Nie jest on hormonem, lecz przeciwciałem; chemicznie reprezentuje grupę 7 S gammaglobulin; powstaje w układzie immunokompetentnyni; działa na tarczycę bezpośrednio, z pominięciem przysadki. W surowicy osób z chorobą GravesBasedowa stwierdzono obecność LATS; szczególnie wysoka zawartość wykrywano u osób z wytrzeszczeni oraz współistniejącym obrzękiem przedgoleniowym. Inny typ wyodrębnionej immunogłobuliny nazywano LATSP (skrót angielskiego LATSpiotector). Wykazuje ona właściwość pobudzania tylko ludzkiej tarczycy. Wyodrębniono jeszcze inne mniej znaczące patologicznie substancje białkowe w surowicy osób z. chorobą GravesBasedowa.