Obrzek
Uogólniony obrzęk ma szczególne znamiona: nie przemieszcza się pod wpływem zmiany pozycji, nie zostawia dołka po ucisku palcem. Jego przyczyną jest nagromadzenie mukopolisacharydów, a przede wszystkim albumin w przestrzeni zewnątrznaczyniowej. Wykazano też utrudniony odpływ z obwodowych naczyń chłonnych. Ten charakterystyczny wygląd powłok, zwłaszcza skóry, występujący w zaawansowanym okresie choroby, nosi nazwę obrzęku śluzowatego (myxoedema). W przypadkach niezbyt ciężkich mogą istnieć trudności rozpoznawcze; udaje się je rozstrzygnąć za pomocą badań dodatkowych. Najbardziej znaczące są następujące wyniki laboratoryjne: często stwierdza się podwyższenie poziomu cholesterolu w surowicy, niedokrwistość niedobarwliwą, płaską krzywą po obarczeniu glukozą, znaczną wrażliwość wobec egzogennej insuliny, obniżenie podstawowej przemiany materii. Badaniem izotopowym stwierdza się obniżone wychwytywanie. I przez tarczycę, poziom T3 oraz T4 oraz jodu związanego z białkiem (PBI) jest również obniżony. Oznaczenie metodą radioimmunologiczną poziomu TSH w surowicy jest istotnym elementem rozpoznania różnicowego. W pierwotnej niedoczynność tarczycy poziom TSH w surowicy jest wyraźnie podwyższony i podnosi się jeszcze znaczniej po dożylnym wstrzyknięciu tyreoliberyny (TRH). Jest to bardzo pewny test diagnostyczny.