Przebieg woli
Tarczyca może być równomiernie powiększona, bez trudu wyczuwamy płaty boczne i cieśń. W licznych przypadkach narząd może ulegać nierównomiernemu rozrostowi, obserwuje się wtedy niesymetryczne zwiększenie tylko jednego płata lub jego części. W długotrwałych przypadkach dochodzi nieraz do przemieszczenia krtani, do objawów ucisku wola na tchawicę ze zwężeniem jej światła. Podczas oddychania słyszy się w tych przypadkach charakterystyczny świst stenotyczny (stridor). Nierzadko ulega utrudnieniu odpływ krwi żylnej z obszaru głowy i szyi; dojść może również do zastoinowego zespołu żyły głównej górnej, gdy wole sięga do śródpiersia. O wolu zamostkowym (struma retrosternalis) mówimy wtedy, gdy jego dolny biegun znajduje się w przednim śródpiersiu, kryjąc się za rękojeścią mostka lub za przyczepem pierwszego żebra. Wole sięgające do poziomu łuku aorty lub poniżej nazywamy umownie wolem śródpiersiowym (struma endothoracica). Wole znacznych rozmiarów może powodować porażenie nerwu krtaniowego. Test jodochwytności (T24) może być prawidłowy, dość często jednak mimo klinicznej eutyreozy — bywa znacznie podwyższony. To szczególne i pozornie paradoksalne zjawisko tłumaczy się wyłącznie tym, że pula jodków wewnątrz tarczycy jest stosunkowo mała i dlatego narząd wychwytuje intensywnie podany ml. Poziom PBI w surowicy jest prawidłowy.