Wole miazszowe
Powiększoną tarczycę nazywamy wolem. Wole utworzone w miąższu tarczycy określa się mianem wola miąższowego. Wole obojętne rozpoznajemy wtedy, gdy przebiega ono ze zrównoważoną czynnością hormonalną (euthyreosis). Na pierwszy plan w przypadkach prostego wola miąższowego wysuwają się objawy ucisku na sąsiadujące narządy (tchawica, duże naczynia, nerwy krtaniowe, przełyk). Niemałe znaczenie mają w tych razach również względy kosmetyczne. Wywód chorobowy. Wole może rozwinąć się u człowieka z różnorakich przyczyn. Niedobór hormonów tarczycy, obojętnie czy jest on względny czy bezwzględny, powoduje rozrost lub przerost nabłonkowych elementów tarczycy, zwiększając masę narządu. Niewydolność enzymatyczna uwarunkowana genetycznie. Defekt enzymatyczny wewnątrztarczycowy może powodować wyłom w początkowych lub późniejszych fazach powstawania tyroksyny lub trójjodotyroniny. Dochodzi wtedy do rozrostu gruczołu tarczowego. Niektóre niedobory wynikają z braku enzymów proteolitycznych w tarczycy, co uniemożliwia uwalnianie się (z tyreoglobuliny) do krwi istotnych substancji działających, tj. tyroksyny i trójjodotyroniny.